قريش

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ

liīlāfi qurayshin

برای [سپاسگزاری از] همبستگی و اُنس قریش،

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ

īlāfihim riḥ'lata l-shitāi wal-ṣayfi

[همان] همبستگی و اُنسِ آنان در سفر‌های زمستانی [به یَمَن] و تابستانی [به شام]؛

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ

falyaʿbudū rabba hādhā l-bayti

باید پروردگارِ خانۀ کعبه را عبادت کنند؛

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ

alladhī aṭʿamahum min jūʿin waāmanahum min khawfin

همان [پروردگاری] که آنان را از گرسنگی [رهانید، به آنان] خوراک داد و از وحشت و ترس ایمن نمود.