النبأ

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

ʿamma yatasāalūna

[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

ʿani l-naba-i l-ʿaẓīmi

از خبری بزرگ.

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

alladhī hum fīhi mukh'talifūna

همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

kallā sayaʿlamūna

چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

thumma kallā sayaʿlamūna

باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًۭا

alam najʿali l-arḍa mihādan

آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا

wal-jibāla awtādan

و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا

wakhalaqnākum azwājan

و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا

wajaʿalnā nawmakum subātan

و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا

wajaʿalnā al-layla libāsan

و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا

wajaʿalnā l-nahāra maʿāshan

و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا

wabanaynā fawqakum sabʿan shidādan

و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا

wajaʿalnā sirājan wahhājan

و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا

wa-anzalnā mina l-muʿ'ṣirāti māan thajjājan

و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‌فرستادیم

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا

linukh'rija bihi ḥabban wanabātan

تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا

wajannātin alfāfan

و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًۭا

inna yawma l-faṣli kāna mīqātan

بی‌گمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا

yawma yunfakhu fī l-ṣūri fatatūna afwājan

روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا

wafutiḥati l-samāu fakānat abwāban

و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

wasuyyirati l-jibālu fakānat sarāban

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

inna jahannama kānat mir'ṣādan

و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًۭا

lilṭṭāghīna maāban

[و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

lābithīna fīhā aḥqāban

مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

lā yadhūqūna fīhā bardan walā sharāban

در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

illā ḥamīman waghassāqan

جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

جَزَآءًۭ وِفَاقًا

jazāan wifāqan

[این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

innahum kānū lā yarjūna ḥisāban

همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًۭا

wakadhabū biāyātinā kidhāban

و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًۭا

wakulla shayin aḥṣaynāhu kitāban

و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

fadhūqū falan nazīdakum illā ʿadhāban

پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

inna lil'muttaqīna mafāzan

بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًۭا

ḥadāiqa wa-aʿnāban

باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا

wakawāʿiba atrāban

و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا

wakasan dihāqan

و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا

lā yasmaʿūna fīhā laghwan walā kidhāban

در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا

jazāan min rabbika ʿaṭāan ḥisāban

[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا

rabbi l-samāwāti wal-arḍi wamā baynahumā l-raḥmāni lā yamlikūna min'hu khiṭāban

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا

yawma yaqūmu l-rūḥu wal-malāikatu ṣaffan lā yatakallamūna illā man adhina lahu l-raḥmānu waqāla ṣawāban

روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

dhālika l-yawmu l-ḥaqu faman shāa ittakhadha ilā rabbihi maāban

آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

innā andharnākum ʿadhāban qarīban yawma yanẓuru l-maru mā qaddamat yadāhu wayaqūlu l-kāfiru yālaytanī kuntu turāban

به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!